Wat je moet weten over de Cookiewet

Wat je moet weten over de Cookiewet

Wat je als uitgever moet weten over het cookie-monster.

Regelmatig komt de vraag voorbij als je een website wilt bezoeken. Accepteer je cookies ja/nee? Websitebezoekers vinden het maar wat irritant, iedere keer te moeten instemmen of weigeren. En veel organisaties zijn er nog maar niet aan begonnen, aan het plaatsen van deze vraag op hun website. Is het echt nodig? En zo ja, waarvoor dan eigenlijk en tot hoe ver strekt deze maatregel, de cookiewet?

Wat is een cookie?

Een hoeveelheid data in de vorm van een klein tekstbestand die een server naar je browser stuurt met de bedoeling deze op te slaan. Bij een volgend webbezoek kan de data dan weer naar de server teruggestuurd worden. De server herkent de browser en houdt van jou of je browser bij wat je in het verleden bezocht hebt. Zo kun je als uitgever gerichter doen aan marketingacties: je weet dan precies welke bezoeker interesse heeft in wat.  Om privacytechnische redenen  is dit gebruik van cookies omstreden, temeer omdat dit hele proces zich tot voor kort veelal aan je oog onttrok.

Welke cookies zijn er?

  1.  Functionele cookies. Die onthouden bijvoorbeeld wat je in je winkelmand plaatst als je shopt op het web.
  2. Analytische cookies. Dat zijn bijvoorbeeld cookies die websitebezoek meten, cookies die handig zijn voor je statistieken.
  3. Tracking cookies. Deze volgen jouw gedrag online. Ze hebben tot doel jou gerichte reclame voor te kunnen schotelen.

Eigenlijk is iedere cookie dus een contentmanagement-tooltje.

Wat staat in de wet?

Sinds juni 2012 is al artikel 11.7a van de Telecommunicatiewet (in de volksmond “Cookiewet”) van kracht. Die vereist dat je jouw bezoekers vanuit Nederland op elk van je websites informeert over welke cookies je laat plaatsen op zijn computer en waar deze voor dienen.

Sinds 1 januari 2013 moet je bij het gebruik van cookies op je website kunnen aantonen dat je als uitgever geen persoonsgegevens verwerkt. En elke websitebezoeker vanuit Nederland moet vooraf eenmalig expliciet toestemming geven voor het plaatsen van deze cookies op zijn computer. Vandaar al die balkjes en pop-ups en cookiemuren tegenwoordig met ‘accepteer je cookies ja/nee?’

Omdat websitebezoekers dit echt bijzonder irritant vinden, gaat minister Kamp de wet aanpassen – voor de analytische en functionele cookies. Je hoeft dan als internetter voor die cookies niet langer toestemming te geven voor het gebruik ervan. Wel moet je toestemming blijven geven voor tracking cookies.

Wat gebeurt in de praktijk?

Veel bedrijven nemen vast een voorschot op de gewijzigde wet en vragen al geen toestemming meer voor de analytische en functionele cookies die ze gebruiken.

Ook zie je regelmatig, dat bedrijven voor internetters die weigeren toestemming te geven voor het gebruik van (tracking) cookies de website dichtgooien.

Cookie-scherm

Dus wat is wijsheid, wat doe je op jouw website?

Ga een dialoog aan met je bezoekers! Het tracken van je potentiële klanten is  ‘oude marketing’, een fossiele manier van ondernemen, waarbij je jouw content in de vorm van producten en diensten aan je klanten opdringt. Wie denk je dat straks de meeste klanten overhoudt: de uitgever die zijn website domweg dichtgooit voor bezoekers die geen tracking cookies accepteren, of de uitgever die zijn webwinkel zo plezierig mogelijk uitstalt, ook voor de bezoeker die ‘alleen even rondkijkt’? Probeer de interesse van deze rondkijker op socialere manieren te vangen, bijvoorbeeld door polls op je site te zetten of door het aanbieden van een geweldig interessant e-zine, waar de rondkijker zich voor kan inschrijven. Je potentiële klant verzoekt zo uit zichzelf om meer informatie over je producten en diensten.

Dus accepteert een websitebezoeker je tracking cookies niet, plaats ze dan ook niet maar geef de bezoeker wel volledige toegang tot je website.

Houdt je ondertussen voorlopig nog aan de wet zoals deze nu geldt, en blijf wel toestemming verzamelen.

 

Tags: